مطلبی از دوست خوبم آقای مهندس مددی به دستم رسید که خواندنش خالی از لطف نیست. تلنگری قوی است برای سازمان تنبل محیط زیست. گاهی این سازمان عریض و طویل را مثل شیری پیر و یال و کوپال ریخته متصور می شوم که حتی از جای خودش برای خوردن آب هم حرکت نمی کند.


رودخانه‌ها به عنوان یكی از شریان‌های اصلی بقای محیط زیست، طی یكی دو دهه اخیر به‌شدت مورد تخریب انسان‌ها قرار گرفته و این موضوع می‌تواند نابودی حیات بشری و زندگی عاری از آلودگی‌های زیست محیطی را پیام‌آور باشد. رودخانه‌های ایران به عنوان منبع اصلی حفظ محیط زیست جانداران، نقش بسزایی در زندگی مردم ایفا می‌كند كه متاسفانه در سال‌های اخیر به‌شدت شاهد نابودی رگه‌های اصلی حیات بشری هستیم.

به گزارش صادق‌نیوز، بررسی‌های جهانی نشان داده است که محیط زیست و اکوتوریسم یکی از مهمترین منابع اقتصادی در کشور‌های دارای تنوع از لحاظ زیست محیطی است. در کشور ما بحث درآمدزا کردن محیط زیست با لحاظ نمودن توسعه پایدار هیچگاه مورد توجه مسوولان کشور قرار نگرفته است.


مطلبی از همین نویسنده در مورد رودخانه کرج