هشداری که جدی اش نمی گیریم. مقاله ای از مهندس درویش، 25/01/90، روزنامه روزگار

باز هم ریزگردها

با اینکه تصویر ماهواره ای منتشر شده از سوی ناسا را بهروز عزیز کار کرده بود حیفم آمد بر روی وبلاگ قرار ندهم و اهمیت قضیه را بیشتر گوشزد نکنم.

برای تکمیل قضیه اصل گزارش انگلیسی آن را هم در این پست می گذارم.

An intense dust storm blew over the Middle East in April 2011. Dust plumes extended from the western shore of the Persian Gulf to the eastern shore of the Caspian Sea. The Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) on NASA’s Aqua satellite captured this natural-color image on April 13, 2011.

Dust is thickest over northern Saudi Arabia, southern Iraq, and Kuwait—the last country completely covered by dust plumes. Dust also hides the northwestern shoreline of the Persian Gulf. On April 13, United Press International reported that the dust storm had paralyzed Kuwait, stalling air traffic and oil exports. The dust likely picked up material from the vast sand seas sprawling over Saudi Arabia.

The opaque dust plume covers the southwestern tip of Iran, and thinner plumes extend northeastward across Iran and the Caspian Sea. The northeastern margin of the storm appears over Turkmenistan.

1. References

2. United Press International. (2011, April 13). Dust storm halts Kuwait oil traffic. UPI.com. Accessed April 13, 2011.

NASA images courtesy Jeff Schmaltz, MODIS Rapid Response Team at NASA GSFC. Caption by Michon Scott.

Instrument: 

Aqua - MODIS

 

تلخند ریزگردی با تأکید بر لذت از زندگی

صبح که از خواب بلند شدم بر اساس آنچه که در چند روزه گذشته بود فکر کردم باز هم هوا ابری است و امروز هم باران می آید. باز هم بر این شانس بد خود دشنامی نثار کردم وگفتم اه ه ه ه ه ه ه . باز هم باران. تهران شده عین انسخده هلند دائم بارون! دائم هوای ابری! دائم باد. خسته شدم بابا. کی هوا گرم میشه یک خورده روی پشت بوم توی دمای 30 چهل درجه حموم آفتاب بگیریم! که وقتی سوار ماشین شدم کلی حال کردم. آخ جون ریزگردهای به اصطلاح عربی! هوا کلی به سمت خاکستری مایل به قهوه ای مایل شده بود و میدان دید هم نصف هر روز و برج میلاد هم به زور خودشو به رخ می کشید. خلاصه تاریخ را که نگاه کردم احساس راحتی بیشتری کردم و کلی خوشحال شدم که امسال زمان بیشتری برای لذت بردن از هوای خاک آلود دارم! وای که چه سالی بشه امسال!

تا ساعت 2 بعد از ظهر که انتهای زمان کاری مرکز نصفه نیمه ماست (چون هنوز نیمی از وسایلمان در موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع است و نیمی دیگر در مرکز و از طرفی اصلن نمی دانیم که باقی می مانیم یا منحل و ادغام می شویم و یا به وزارت علوم سپرده می شویم و یا در اختیار بخش اجرا قرار میگیریم، چقدر پرتلاشیم ما) در حیاط مرکز نفسهای عمیقی کشیدم تا ریه هایم از از ریزگردهای عربی که تبرکی از عتبات عالیات است پر شود. امیدوارم حداقل بخشی از این ریزگردها از روی کربلا و سامرا و کاظمین گذشته باشند.

خلاصه به عصر که رسیدم خبر داغ اشکار عزیز و عکسهای ارسالیش مرا به وجد آورد و آگاه شدم که این ریزگردها به مازندران هم رسیده اند. در ذیل عکسهایش را ببینید! بسیار زیبایند. امیدوارم تا دو سه روز آینده در مازندران باران نیاید تا اشکار هم از لذت تنفس این ریزگردهای متبرک ملحوظ گردد.

واقعن که سالی که نکوست از بهارش پیداست. به قول درویش پیدا نیست؟