یکی دوهفته ای بود که به وبلاگ رشید پور سر نزده بودم. امروز سری به آن زدم و دو سه مطلب جالب دیدم. نمی دانم ولی با خواندن این مطلب خیلی حالم گرفته شد. شاید از دیدگاهی خوشحال شدم و از دیدگاهی دیگر واقعا افسوس خوردم که چرا؟ چرا باید (به نوعی) پدیده هایی همچون فرشید منافی با آن همه استعداد در مجری گری برنامه های زنده اینگونه رخت مهاجرت بر بندند.

البته از جنبه ای عقلانی کارش را میپذیرم و تأیید می کنم چرا که او مجبور است که مهاجرت را بپذیرد چون واقعا نمی تواند کار کند.

ولی عجب اعجوبه ای بود. هیچگاه برنامه های عصرگاهی او را با خانم صداقتی در زمان تصدی گری دکتر گیل آبادی بر شبکه جوان رادیو فراموش نمی کنم. زمانی که عملا او و همکارانش در رادیو جوان، رادیو پیام را از گردونه رقابت بیشترین دارنده شنونده، بیرون ساختند.

اتفاقا همین دفعه آخر کوهپیمایی با درویش ذکر خیری از او کردیم. هر جا هست موفق باشد.