انحلال تنها ارگان تحقيقاتي آبخيزداري كشور
دوستان هيئت علمي مركز (به غير از اندك افرادي) در همان حدود زماني حاضر به هيچ گونه اعتراضي نشدند و حالا كه زمزمه هاي (واقعي يا غير واقعي) انتقال هر كدام از اين دو پژوهشكده و مركز جديد التأسيس به كرج بر سر زبانها افتاده است، دوستان وا اسفا سر داده اند و معتقدند بايد كاري كرد.
پيش بينيها كاملا به سمتي است كه عملا تنها ارگان تحقيقاتي آبخيرداري كشور روزهاي آخر عمر خود را طي كرده و بايد در پي تشييع جنازه اش بود. البته اين حقير شخصا معتقدم تقريبا كار از كار گذشته و همانگونه كه هميشه ما ايرانيها عادت داريم اول كاري را كه دوست داشتيم، انجام مي دهيم و حالا من بعد از اين بر روي آن مطالعه خواهيم كرد كه كاري كه كرده ايم خوب است يا نه؟ و بر همين اساس ،فعلا كوس انالحق زدن براي مركز از دست رفته بي فايده است.
كسي مخالف ايجاد مراكز تحقيقاتي جديد و بالفعل كردن پتانسيلهاي تحقيقاتي در كشور نيست ولي آيا واقعا در زماني كه كوچك كردن دولت از اهداف اصلي مسئولين امر است تأسيس يك مركز جديد منطقي است؟
آيا گسيل داشتن بخشي از بودجه و تمام امكانات مركز منحل شده (سربريده شده!) به سمت مركز جديد و به امان خدا رها كردن پژوهشكده اي كه مي بايست جانشيني شايسته براي مركز تحقيقات آبخيزداري باشد صحيح است؟
آيا واقعا اگر وجود مركز جديد اينقدر مهم و حياتي است وزارت كشاورزي و يا سازمان تحقيقات كشاورزي نمي توانست از بخشهاي ديگر وزارتخانه هم بودجه و امكانات و پستهاي سازماني را تأمين كنند؟
در هر صورت فقط و فقط علاقه و دلسوزي براي منابع طبيعي كشور باعث مي شود كه نسبت به اين امر بي اعتنا نباشيم. در همين زمان كه مشكلات عديده زيست محيطي در اطراف ما و در اين كشور پهناور به شكلي وسيع ما را تهديد مي كند حذف و يا حتي تضعيف يك مركز معتبر در امر آبخيزداري و حفاظت خاك به نفع كشور نيست.
