زادروز، یاد روز و سالگرد، بالاخره اینها خوبند یا بد؟
در برخی سایتها دیدم خبری منتشر شده بود که برایم خیلی دل انگیز! بود.
به گزارش ايسنا ، منصور واعظي در نشستي که ديروز سهشنبه، 30 شهريورماه برپا شد، با بيان اينکه مناسبتهاي تقويم سال 1390 نسبت به سالهاي گذشته با تغييرات زيادي همراه بوده است، گفت: در اين دوره، شش مناسبت جديد را به متن تقويم اضافه کردهايم و 10 مناسبت را براي ضميمه درنظر گرفتهايم. همچنين پنج مناسبت را از متن تقويم و شش مناسبت را از ضميمه آن حذف کردهايم.
خیلی لذت بردم. کلا نمی دانم چرا اصلن از این عناوین خوشم نمی آید. مخصوصا بعضی از این روزهایی که حذف شده اند مثل روز گفتگوی تمدنها، یا روز گل و گیاه! و یا همین روز ملي ايمني در برابر زلزله!.
مسخره نیست؟ سالمندان که بالاخره یک چیزی بالای سرشون پیدا میشه و همشون بالاخره آسمون را بالای سرشون می بینند و مشکلی نیست بالاخره یکی بهشون (مخصوصا ........) فکر می کنه.
زلزله هم که امری است طبیعی بخوری پاته نخوری پاته حالا به فکرش باشی یا نباشی خیلی فرق نمی کنه.
گل و گیاه هم قربانش بروم اصلن مهم نیستند و طبیعت برای خودش کارش را کی می کنه و اصلن هم مهم نیست کسی مدیریت رفتار انسانی با گل و گیاه و طبیعت را یاد بگیره ریا نه.
در حالتیکه این همه موارد دیگر برای یادروزها هست موارد فوق اصلن به حساب نمی آیند.
حیف نیست با این همه یادروز الکی تقویم را شلوغ کنیم!
ولی خداییش حذف روز گل و گیاه و روز ملی ایمنی در برابر زلزله از همشون باحالتر بود. نه؟
در آخر و با توجه به اینکه آخر ماه هم هست تشکر ویژه ای از تمامی دست اندکاران ثبت مناسبتها دارم که کارشون بیست بیست.
