گل اومد بهار اومد می رم به صحرا!
بالاخره در زمانی که با هواپیما بر روی تهران آب پاشی می کنند و هواکشهای بزرگ هوای تهران را تمیز می کنند گردشی در طبیعت هم می تواند مفرح بیشتر ذات باشد. نه؟
در روز دهم آذر ماه 1389 شاید با دیدن این هوای بهاری و مطبوع ، دیدن هرچیزی غیر منتظره باشد ، مانند شکفتن گل های درخت به ژاپنی Chaenomeles japonica . از چند روز پیش لاسرتاهای خزری با خیالی راحت به گرفتن حمام آفتاب مشغول بوده و ناباورانه در این آخرین ماه پاییز صدای داروک ( قورباغه سبز درختی ) بگوش می رسید.
پس از بارش چندین و چند باره ریزگرد های سوغات بادیه العرب از روز دوم فروردین ماه تا چند روز گذشته ، شکفتن گل به ژاپنی و با خیال آسوده نغمه خانی داروک ، شاید نشانه هایی از تغییردر وضعیت آب و هوایی در سال جاری داشته باشد .
به هر روی از یک سوی خشکسالی و وزش باد های گرم زحمت دوستان طبیعت ستیز را کم نموده و کاستی های سازمان جنگل ها و مراتع در مبارزه با آتش جنگل گداز را اینبار با شدت و وسعت دیگر نمایان می سازد .
شاید این بار گر گرفتن پارکی که روزگاری گل سرسبد زیستبوم ایران بود فرج پس از شدتی گردد که برای آخرین بار دوستان همتی جهت تجهیز خود به وسائل اطفا حریق نمایند .
هرچند در ایران مرسوم است که پس از خرید تجهیزات پربها ، پس از مدتی به دلیل عدم رسیدگی و پشت گوش اندازی ، تنها مشتی ابزار زنگ زده بر جای می ماند که مدتی بعد در یک مزایده توسط واحد محترم تدارکات فروخته می گردند .
به هر روی حداقل کاری که می توان نمود استفاده از این هوای بهاری و استفاده از تعطیلات است .
بقول زنده باد بیژن ترقی :
گل اومد بهار اومد میرم به صحرا عاشق صحراییم بی نصیب و تنها
